Zenginin biri cömertlikte çok ileri iken tek varisi olan oğlu ise çok cimridir.
Adamcağız malımı mülkümü buna nasıl bırakırım diye dert eder, nasihat verirmiş ama çocuk yine cimrilikten kurtulamazmış.
Çare olarak adam oğluna bir zarf verir ve derki ; "ey oğul ben öldükten sonra başın çok sıkış... Devamı>>

Zenginin biri cömertlikte çok ileri iken tek varisi olan oğlu ise çok cimridir.
Adamcağız malımı mülkümü buna nasıl bırakırım diye dert eder, nasihat verirmiş ama çocuk yine cimrilikten kurtulamazmış.
Çare olarak adam oğluna bir zarf verir ve derki ; "ey oğul ben öldükten sonra başın çok sıkışınca bu zarfı açasın"
gel zaman git zaman adam hastalanır ve yataklara düşer. Oğlum der sana bir vasiyetim olacak , ben ölünce beni çoraplarımla gömdür. Ecel başa gelir ve adam dünyasını değiştirir, tam defnedileceği sırada oğlunun aklına babasının vasiyeti gelir ve durun! der babamın vasiyeti üzerine onu çoraplarıyla gömmemiz gerek.
İmam : çıldırdın mı sen oğlum olurmu öyle şey der
oğul: olmaz babamın vasiyeti budur der ve ısrar eder
imamın ikna olması imkansız ama cimri oğulun da ikna edilmesi gerektiğinden
müftü beye soralım derler ve müftüye giderler.
Müftü: Böyle saçmalık olamaz, hiç çorapla defin olurmu
cimri oğul burdan da sonuç alamayınca babasının verdiği zarf aklına gelir
başın sıkışınca bunu aç demişti babası
bundan daha fazla başım sıkışmaz diyerek zarfı açar ve zarfta şöyle yazıodur
" ey oğul görüyormusun bak bukadar malım mülkümün içinde bir çift çorabı bile yanıma almama izin vermiyorlar"
Kıssadan hisse şudur sevgili arkadaşlarım
Dünya malına tapanlardan olmamak lazım, cömertlikte ebubekir misali yarış içinde olmak lazım ki Allahın rızası kazanılabile...